ترس از تاریکی

ترس از تاريکي، استرس ناشي از انجام تکاليف مدرسه و رقابت درسي با همکلاسي ها و... را هر کودکي تجربه مي کند. براي رهايي از اين فشارها خوب است روش هاي موثر و آرام بخش را به کودکانتان بياموزيد تا بتوانند با استرس هاي روزانه خود کنار بيايند.به نقل از سايت «نيوزويک» روش هاي متفاوتي براي کاهش استرس و ايجاد آرامش وجود دارد که هر يک تأثير متفاوتي دارد. در ابتدا به کودک يک يا ۲ روش را ياد بدهيد و سپس به مرور زمان بر حسب آمادگي وي اين روش ها را اضافه کنيد.

نفس عميق

اين روش براي کاهش واکنش طبيعي بدن به استرس موثر است. ضربان قلب را کند مي کند و فشار خون را کاهش مي دهد. براي انجام اين کار ابتدا بايد نفس عميق کشيد، نفس را براي لحظه اي نگه داشت و سپس به آرامي رها کرد. اين کار بايد تکرار شود تا فرد احساس آرامش کند.
آرامش عضله

اين روش که به کاهش استرس کمک مي کند با انقباض و سپس شل کردن عضله انجام مي شود.۱ - صورت- از کودک بخواهيد صورت خود را جمع کند به طوري که بيني به طرف بالا قرار گيرد (مانند زماني که چيز بدبويي را استشمام مي کند) سپس عضلات صورت را شل کند، اين کار را ۳ بار تکرار کند. ۲ - فک- از کودک بخواهيد فک را محکم به هم فشار دهد و سپس آزاد کند. (اين کار ۳ بار تکرار شود.)۳ - دست و شانه- دست ها به سمت جلو، سپس به سمت بالا تا حدامکان کشيده شود. دست ها را شل کند و به کنار بيندازد. (اين کار ۳ بار تکرار شود.)۴ - معده- از کودک بخواهيد به پشت دراز بکشد و براي لحظه اي عضله معده را محکم منقبض و سپس شل کند. (اين کار را ۳ بار تکرار کند، در حالت ايستاده نيز اين ورزش را انجام دهد.)۵ - پا و زير مچ پا تا انگشت:از کودک بخواهيد بايستد و انگشتان پا را به سمت کف فشار دهد به مانند وقتي که انگشتان را در شن فرو مي کند، سپس عضلات را شل کند. (اين کار ۳ بار تکرار شود.)۶ - دست و کف دست:به او بگوييد، تصور کند با يک دست محکم پرتقال را فشار مي دهد سپس آن را روي زمين رها مي کند و دست ها را کنار بدن شل آويزان کند. (براي هر دست ۳ بار تکرار شود.)

ورزش

راه رفتن، دويدن و شنا کردن از ورزش هاي مورد علاقه کودکان است. اين ورزش ها در رفع استرس موثر است.

تجسم کردن

در اين روش، از قدرت تجسم کودک بهره بگيريد تا وي از فکرهاي منفي و نگراني رها شود. اين روش به ويژه پس از انجام ورزش بسيار مفيد است. تصور يک مکان زيبا و آرام نوعي تجسم است که هر کودکي مي تواند به آساني براي کاهش استرس از اين روش استفاده کند. تجسم رنگ ها نيز به آرامش کودک کمک مي کند.

۱ - از کودک بخواهيد رنگي را که دوست دارد و به او احساس آرامش و امنيت مي دهد، تجسم کند.

۲ - او بايد تصور کند، احساس آرامشي را که از ديدن رنگ به دست مي آورد با هر نفسي که مي کشد، به بدن وارد مي کند و با خارج کردن نفس، آن را به تمامي اعضاي بدن مي فرستد.

- به جاي رنگ، مي توان بوي خاص، احساس گرما يا گرمي نور خورشيد را هم تجسم کرد.

خنده

خنديدن باعث احساس آرامش مي شود. کودک با شنيدن لطيفه، يا تماشا کردن کارتون هاي خنده دار مي خندد.

ورزش هاي کششي

ورزش هاي کششي باعث تقويت عضلات مي شود، بنابراين به او اين حرکات را بياموزيد تا با انجام آن احساس راحتي کند.

نرمش و ورزش هاي ذهني

نرمش در رفع استرس موثر است. در ادامه مطلب به چند نرمش ساده که کودک مي تواند هم در منزل و هم مدرسه انجام دهد، اشاره شده است.

۱ - هنگام نشستن روي تخت يا صندلي در منزل يا پشت ميز قبل از آغاز درس، دست هاي خود را روي پاها قرار دهد و به آرامي چشم هاي خود را ببندد.

نفس کشيدن منظم

نفس عميق بکشد و به آرامي هوا را خارج کند، سپس چشم هاي خود را باز کند.

بغل کردن

استرس کودک با بغل کردن فرد مورد علاقه، کاهش مي يابد. به طور کلي اين امر باعث کاهش فشار خون و توليد هورمون هاي استرس مي شود. بنابراين کودک را تشويق کنيد تا شما را بغل کند.

انقباض انگشتان پا

اين حرکت ساده هر بار ۱۰ مرتبه تکرار شود.

۱ - از کودک بخواهيد به پشت دراز بکشد و انگشتان پاي خود را حس کند.

۲ - با استفاده از عضله پا، تمامي انگشتان را به سمت صورت بکشد و تا ۱۰ بشمارد.۳ - سپس عضله را شل کند.اين روش ها براي هر سني مفيد و موثر است، بنابراين والدين هم مي توانند همراه کودک اين حرکات را انجام دهند.

آموزش شيوه هاي آرام بخش به کودکان پيش دبستاني

شرکت در کلاس هاي آرام بخش براي بسياري از مادران و کارمندان که به دليل مشکلات روزمره زندگي دچار استرس هستند، راه حل مناسبي است. اما اين روزها برپايي اين کلاس ها براي بچه هاي پيش دبستاني نيز توصيه مي شود تا بتوانند از انرژي منفي رهايي پيدا کنند. اين کودکان با حضور در کلاس هاي يک ساعته روش هايي مانند آرام بخشي و قصه گويي را آموزش مي بينند.

به نقل از سايت «هلث نيوز» اين کلاس ها براي پيش گيري از ناراحتي هاي فکري و روحي در کودکان موثر است. به گفته يک محقق امروزه تقريباًتمام وقت کودکان صرف کارهاي مدرسه مي شود و وقت چنداني براي تفريح ندارند، اين امر باعث بالا رفتن آمار بيماري رواني در کودکان مي شود. خيلي از نوجوانان نيز قادر به کنترل رفتار عاطفي خود نيستند اين کلاس ها به کودکان مي آموزد تا بتوانند رفتارهاي خود را کنترل کنند
منبع:عصر ایران

آموزش مهارتهای زندگی به صورت کاربردی!

موزش مهارتهای زندگی به صورت کاربردی!

مثالهائی که در این متن ارائه می‌شود ، معنای ابراز وجود کردن یا احقاق حق نمودن را در حوادث مختلف نشان می‌دهد شاید برخی از این نمونه‌ها را در زندگی خود نیز تجربه کرده باشید .


مهارت ابراز وجود
مثالهائی که در این متن ارائه می‌شود ، معنای ابراز وجود کردن یا احقاق حق نمودن را در حوادث مختلف نشان می‌دهد شاید برخی از این نمونه‌ها را در زندگی خود نیز تجربه کرده باشید . چند دقیقه ای وقت بگذارید و صادقانه به سخنان خود درباره روابطی که با اشخاص مهم در زندگی خود دارید گوش فرا دهید . به دقت به تماسهای خود با والدین ، دوستان ، همکاران ، هم شادگردیها ، همسر ، بچه‌ها ، رؤسا ، آموزگاران ، فروشندگان ، همسایه‌ها و اقوام و بستگان توجه کنید .

 

چه کسی در این روابط نقش غالب را ایفا می‌کند ؟

آیا در ارتباط با این اشخاص از شما سوء استفاده می‌کنند ؟

آیا معمولاً احساسات و نقطه نظرهای خود را ابراز می‌کنید ؟

آیا از اشخاص به سود خود بهره برداری می‌کنید ؟

آیا آنها را از خود می‌رنجانید ؟

 

مثالها را که بخوانید می‌توانید کمی در ابراز وجود کردن تواناتر شوید .

 

* صرف شام در رستوران

علی و سارا برای صرف شام به رستوران گران قیمتی رفته‌اند . علی سفارش مرغ نیم پزی داده است اما وقتی گارسون مرغ را می‌آورد علی متوجه می‌شود که مرغ اورا بیش از‌اندازه سرخ کرده‌اند . علی می‌تواند به ۳ شکل از خود واکنش نشان دهد .

 

بدون ابراز وجود

علی به سارا غر می‌زند و می‌گوید : مرغ او بیش از‌اندازه سرخ شده و سوخته و دیگر به این رستوران نمی‌آید اما وقتی گارسون از او می‌پرسد : آیا غذا مطابق میل شماست : علی می‌گوید : نه متشکرم

نتیجه :

شام و شب او خراب می‌شود و او از اینکه اعتراضی نکره و حرفی از سرخ شدن بیش از‌اندازه مرغ نزده خشمگین می‌گردد .

 

 پرخاشگرانه

علی با عصبانیت گارسون را به سر میز فرا می‌خواند و با صدایی بلند و به طرزی غیرمنصفانه از اینکه مرغ او سرخ شده است با فریاد اعتراض می‌کند  .

لحن او در نظر گارسون خنده دار است و همسرش هم خجالت زده می‌شود .

نتیجه :

غذای او عوض می‌شود اما خجالت کشیدن همسرش میان آن دو برخورد به وجود می‌آورد . گارسون هم احساس میکند تحقیر شده است و شب بدی برای هر دوی آنها بوجود می‌آید .

 

اما مهارت ابراز وجود

علی گارسون را صدا می‌زند و به او می‌گوید که مرغ نیم پز سفارش داده است و بعد سرخ شدن بیش از‌اندازه مرغ را به او نشان می‌دهد .

علی مؤدبانه و در ضمن قاطعانه از گارسون می‌خواهد که مرغ را به آشپزخانه برگرداند و به جای آن مرغ نیم پز را که قبلاً سفارش داده بیاورد .

نتیجه :

گارسون از اشتباهی که صورت گرفته عذرخواهی می‌کند و پس از چند دقیقه مرغ نیم پزی را برای او می‌آورد . و از اینکه مشتریش راضی بوده خوشحال  می‌شود .

 

علی و سارا از صرف شام در رستوران لذت می‌برند .

علی احساس می‌کند از طرز برخورد خود راضی است .

 

 

* تعارف مواد مخدر

رامین دانشجوی دانشگاه است رفتاری بسیار دوستانه دارد و در زمینه‌های اجتماعی فعال و پویاست . مدتی است با سعید دوست شده ، یک شب سعید رامین را به یک میهمانی دعوت می‌کند . در طول میهمانی یک نفر بسته کوچکی حاوی مواد مخدر را به دیگران تعارف میکند همه جز رامین استقبال می‌کنند اما وقتی سعید به او پیشنهاد می‌کند می‌ماند که چه باید بکند : ۳  شکل واکنش او را توضیح می‌دهیم :

 

بدون ابراز وجود

رامین بالاخره می‌پذیرد و وانمود می‌کند که قبلاً هم مواد مصرف کرده ، او به دقت به دیگران نگاه می‌کند و از طرز استعمال آن ماده خاص آگاه می‌شود . اما نگران است مبادا با زهم مواد بیشتری به او تعارف کنند .

نتیجه :

او نمی‌خواهد سعید را ناراحت کند اما خودش تن به کاری می‌دهد که به آن علاقه ای نداشته است .

 

پرخاشگرانه

رامین از پیشنهاد سعید عصبانی می‌شود و او را سرزنش می‌کند و از او می‌خواهد که سریعاً او را به منزل برگرداند . وقتی میهمانها به او می‌گویند الزامی نیست در قبول این تعارف ، او هم چنان به تندخویی ادامه می‌دهد .

نتیجه:

سعید احساس می‌کند که نزد میهمانها تحقیر شده است و علاقه اش به رامین کم می‌شود و به این نتیجه می‌رسد که اگر با او دوستی نکند بهتر است .

 

مهارت ابراز وجود

رامین از قبول پیشنهاد سعید خودداری می‌کند و مؤدبانه جواب می‌دهد : نه متشکرم .

بعد به حاضرین می‌گوید که تا کنون مواد مصرف نکرده و علاقه ای هم به این کار ندارد .

رامین به سعید و دوستانش می‌گوید که ترجیح می‌دهد به سینما برود اما به آنها حق می‌دهد که به میل خود رفتار کنند .

وقتی از میهمانی خارج می‌شود از سعید گله می‌کند که چرا به او نگفته دوستانش مواد استعمال می‌کنند و بعد اضافه می‌کند که با پیشنهاد مصرف مواد و تعارف آن ، آزادی او را به مخاطره‌انداخته زیرا اگر به هر شکل پلیس از موضوع باخبر می‌شد او را هم دستگیری می‌کرد .

نتیجه:

رامین به این فکر می‌افتد که احتمالاً اگر با سعید قطع رابطه کند بهتر است .

 

* عوض کردن یک کالای معیوب

 

بدون ابراز وجود

کامران با قدمهای آرام و با تردید به متصدی کتاب فروشی نزدیک می‌شود و درحالیکه چشم به زمین دوخته با صدایی کمی بلندتر از نجوا حرف می‌زند . چهره اش به گونه ای است که انگار کار بدی کرده است . کتاب را محکم در دستهای خود گرفته و انگار که به متصدی می‌گوید « مرا آزار مده » از پس دادن کالا منصرف می‌شود .

 

 پرخاشگرانه

کامران خشمگین در حالیکه صدایش به گونه ای است که در هر جای مغازه شنیده میشود و حالت چهره اش به گونه ای است که انگار می‌خواهد فروشنده را تحقیر کند .

پول کالا را می‌گیرد اما فروشنده با او دشمن شده است و خودش هم راضی نیست .

 

با ابراز وجود

کامران به سمت فروشنده می‌رود و به چهره او نگاه می‌کند چهره ای  آرام و مطمئن دارد ، لبخندی می‌زند و به طرز دوستانه با فروشنده صحبت میکند و نقص کالا را با او در میان می‌گذارد ، هم کامران به خواسته خود می‌رسد و هم فروشنده احساس خوبی دارد زیرا مشکل یکی از مشتریانش را حل کرده است .

 

* قرض گرفتن

افسانه کارمند یک شرکت خصوصی است او زنی خوش برخورد ، علاقه مند به گردش و کارمندی خوب است . رفتارش به گونه ای است که هم همکارانش و هم دوستانش او را دوست دارند .

مریم یکی از دوستان صمیمی اش از او خواهش کرد ؛

گفت که قرار است به میهمانی برود و از افسانه خواست گردن بند جدید و گران او را قرض بگیرد ، افسانه گردن بند را از نامزدش هدیه گرفته بود و مایل نبود که گردن بند را به کسی بدهد .

رفتارهای او :

 

بدون ابراز وجود

او نگرانی اش را از گم شدن یا آسیب دیدن گردن بند پنهان می‌کند و با این که گردن بند خیلی برای او عزیز است می‌گوید خواهش می‌کنم و گردن بند را به مریم می‌دهد و تمام شب را در نگرانی سپری می‌سازد .

 

پرخاشگرانه

افسانه از درخواست دوستش ناراحت می‌شود و می‌گوید : نه ، به هیچ وجه و خشمگین می‌شود و به او می‌گوید درخواست احمقانه ای داری .

مریم تحقیر می‌شود اما افسانه بعد احساس پشیمانی میکند احساس رنجش مریم در تمام شب ادامه دارد و از آن به بعد رابطه بین مریم و افسانه به هم می‌خورد .

 

ابراز وجود کردن

افسانه اهمیت گردن بند را به مریم می‌گوید و با لحنی مؤدبانه و با این حال محکم به او می‌گوید که تقاضایش غیرمنطقی است زیرا این گردن بند برای او ارزش ویژه ای دارد .

مریم ناامید می‌شود اما افسانه را درک می‌کند افسانه هم از اینکه صادقانه حرف زده خوشحال است .

 

 

* وزن زیاد

علی و سارا ۹ سال است که با هم ازدواج کرده‌اند . اخیراً سارا چاق شده است و علی معتقد است سار خیلی از معیارهای او فاصله گرفته است . علی مرتب به او گوشزد می‌کند که وزن اضافه کردن سلامتی او را به مخاطره می‌اندازد و بچه‌ها هم از او یاد می‌گیرند .

سارا ناراحت می‌شود او سعی می‌کند وزنش را کم کند اما حالا واکنش سارا را باهم می‌خوانیم :

 

بدون ابراز وجود

او از چاق شدنش معذرت می‌خواهد و عذر و بهانه‌های بی مورد می‌آورد و در واقع اصولاً به علی جواب نمی‌دهد اما در درون خود به دلیل غرولند شوهرش احساس بدی دارد و احساس گناه می‌کند اما احساس اضطرب کاستن از وزنش را دشوارتر می‌کند . اینگونه مشاجره میان او و شوهرش ادامه دار می‌شود .

 

پرخاشگرانه

سارا در مقام اعتراض به شوهرش می‌گوید که خود او دیگر مالی نیست و می‌گوید تو هم پر شدی ولی من هیچ وقت به روت نمی‌آورم و رفتارهای دیگری از شوهرش را تحقیر می‌کند .

و اینگونه با ابراز خشم به علی آسیب می‌زند و به تیرگی روابط خود با شوهرش می‌افزاید .

 

با ابراز وجود

وقتی سارا با علی تنها می‌شود به او می‌گوید که بله حق با اوست که وزن اضافی به سلامتی او لطمه می‌زند اما اضافه می‌کند که طرز برخورد او با این مشکل را نمی‌پسندد . می‌گوید همه تلاش خود را می‌کند تا از وزنش کم کند و این تلاش برای او سخت است . علی می‌پذیرد و به اتفاق برنامه ای را تدارک  می‌ببینند که به گونه ای حساب شده سارا بتواند وزن خود را کاهش دهد .

 

منبع:pezeshkan.org

گنجینه طلایی زندگی

نشانه های امیدواری

نشانه های امیدواری

 

 *اگر با دیدن رنگین کمان می ایستی و به زیبایی آن خیره می شوی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر بارانی که بر سقف اتاقت میبارد به تو شهد آرامش می چشاند ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر با پیام غیرمنتظره ای خوشحال و شگفت زده می شوی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر به طلوع و غروب آفتاب خورشید بنگری و بخندی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر زیبایی رنگ های گل کوچکی را درک کنی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر آرامش بعد از طوفان دریا را دیده باشی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر لبخند کودکی ، قلبت را شاد می کند ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر با نگاهی به گذشته لبخند بزنی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر خوبی های دیگران را می بینی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر به فکر آرامش هستی ، بدان که هنوز امیدواری !

*اگر به بهار فکر می کنی ، بدان که هنوز امیدواری !

و بالاخره

*
اگر کلمه امید هنوز مفهوم خود را نزد تو از دست نداده و به آن می اندیشی
پس بدان:
هنوز امیدواری و وجودت پر از زیبایی است و هرجا که بروی با خود نور و برکت میبری....

*مقصرترین مردم کسانی هستند که روح نا امید دارند......

 "به زندگی امیدوار باش"

چگونه استرس کودکم را در شب امتحان کم کنم؟

ترس از شکست و عدم قبولی در دانش آموزانی رشد می کند که فکر موفقیت و اول شدن، ذهن آنها را بیش از حد به خود مشغول کرده است.

با فرا رسیدن ایام امتحانات، دلهره دانش آموزان هم شروع می شود. آنان در هر سن و سالی که باشند بازهم چون نگرانی های مختلف مربوط به درس خواندن در ذهن شان شکل می گیرد دچار اضطراب و ترس از امتحان می شوند. گروهی از دانش آموزان عصبانی، افسرده، پریشان، ناراحت و مضطرب می شوند و گروهی دیگر، چنان آشفته و نگران می شوند که پاسخ سوالات ساده را هم از یاد می برند.

داشتن کمی اضطراب و دلهره در ایام امتـحانات امری طبیعی و معقـول است چرا که مـوجب حرکت و انگیـزه بچه ها برای یادگیری و موفقیت می شود. اما اگر این نگرانی به حدی برسد که تاثیر منفی بر روند آموزش روزانه آنان بگذارد و مانعی برای پیشرفت آنها شود، غیرطبیعی و نامعقول است. علت تشویش بیش از اندازه گروهی از دانش آموزان، عدم استفاده درست آنها از نیروی فکری - ذهنی شان است. آنها می توانند با کمی تلاش، برنامه ریزی و به کارگیری روش های گوناگون کاهش اضطراب موفقیت خود را در امتحان ها تضمین کنند.

اضطراب امتحان

اضطراب امتحان، حالت تشویش، نگرانی و هیجان ناخوشایندی است که اغلب دانش آموزان و دانشجـویان در ایام امتحانات بدان مبتلا می شوند. گاهی این اضطراب با سردرد، سرگیجه، دل درد، حالت تهوع، تپش قلب و تنگی نفس نیز همراه می شود.

اضطراب امتحان، اضطرابی است که با خودپنداره ضعیف دانش آموز درباره توانایی های ذهنی اش شناخته می شود و موجب کاهش عملکرد او در روزهای پایانی سال تحصیلی می شود. میزان قابل قبولی از تنش و دلهره در زمان امتحان می تواند سیستم عصبی خودکار انسان را فعال کند و موجب هوشیاری بیشتر او برای کسب موفقیت در امتحان شود. دلیل اصلی این اضطراب همیشه کم کاری، تنبلی و یا عدم تسلط بر محتوای درس ها نیست، بلکه گاهی دانش آموزان موفق، با انگیزه و درس خوان نیز دچار آثار منفی اضطراب ناشی از امتحان می شوند.

بسیاری از دانش آموزان قبول دارند زمانی که دقیق تر و عمیق تر مطالعه می کنند اضطراب امتحان در آنها به حداقل کاهش می یابد. این امر نیز بدان دلیل است که هر چه درباره موضوعی بیشتر بدانند مهارت و اعتماد بیشتری نسبت به دانسته های خود پیدا می کنند. داشتن اعتماد به نفس در زمان گذراندن امتحانات به منزله امید برای موفقیت است. به طور حتم، این گروه از دانش آموزان با اتکا به تلاش و کوشش خود می توانند با آرامـش و آسـودگی سـر جلسـه امتحان بروند و آزمون شان را با کمترین دلهره و تشویش بدهند.

باورهایی که موجب اضطراب دانش آموزان از امتحان می شود اغلب تصورها و نگرش های منفی و کاهش دهنده قوای ذهنی و انگیزشی هستند. برای مثال:

▪ اگر در امتحان قبول نشوم تمام اعتبارم را از دست خواهم داد.

▪ کاش اول سال درس ها را به طور کامل می خواندم.

▪ من یک بدشانس واقعی هستم و تمام سوالاتی که بلد نیستم، سر امتحان خواهند آمد.

▪ به طور حتم کمترین نمره کلاس نصیب من خواهد شد.

برای مقابله با چنین طرز فکرها و باورهایی، دانش آموز باید بلافاصله مداد و کاغذ به دست بگیرد و به نوشتن و خواندن درس هایش ادامه دهد. او نباید اجازه دهد که چنین تفکراتی مانع مطالعه و تلاش او برای یادگیری شود. به طور حتم، همین که دانش آموز مطلبی را بخواند یا مساله یی را حل کند، علائم نگرانی و اضطراب او کاهش خواهد یافت. او حتی می تواند به مقابله با این افکار برخیزد و در مقابل به خود بگوید، «من اکنون فقط باید به درس و تکلیفم توجه کنم و جایی برای منفی نگری و رشد افکار مخرب در ذهن ندارم».

والدین و مربیان هم می توانند با به کار بردن روش های زیر اضطراب امتحان را در کودکان و نوجوانان کاهش دهند:

1 - انجام تکالیف درسی، تمرین حل کردن،... باید از ابتدای سال تحصیلی با نظم و جدیت دنبال شود. اگر دانش آموزی در طول تـرم تحصیـلی خـود عمـلکرد ضعیفی داشته باشد، تذکرهای پشت سرهم پدر و مادر در ایام امتحان نه تنها هیچ کمکی به کودک یا نوجوان نمی کند، بلکه موجب ترس و آشفتگی بیشتر او هم می شود.

2 - هر گونه سخت گیری بی مورد و تنبیه دانش آموز به دلیل نگرفتن نمره های عالی، باعث تشدید اضطراب درونی دانش آموز از درس و مدرسه و امتحان می شود. راه حل نمرات پایین بچه ها در تنبیه کردن آنها نیست، بلکه در یافتن راهی برای رفع علت اصلی آن است که همانا ضعف یادگیری کودک است.

3 - ترس از شکست و عدم قبولی در دانش آموزانی رشد می کند که فکر موفقیت و اول شدن، ذهن آنها را بیش از حد به خود مشغول کرده است. اگر پدر و مادر خواسته ها و معیارهایی دور از توان و استعداد کودکانشان داشته باشند، آنان را چنان نگران و پریشان می کنند که راه دستیابی به موفقیت برایشان غیرممکن و سخت جلوه می کند.

4 - هیچ گاه تفاوت های فردی بین کودکان را نادیده نگیرید و مرتب نمره های آنها را با هم مقایسه نکنید؛ زیرا همین امر موجب ناراحتی، فشار روانی و بدبینی نسبت به یکدیگر در آنها می شود. برای تشویق بچه ها به درس خواندن می توان به آنها دلگرمی داد و با حمایت های کلامی مثبت خود آنها را نسبت به استـعدادهای بالقوه شان آگاه کرد تا بدین ترتیب، ریشه های ترس و اضطراب را - که عامل بسیاری از مشکلات روانی است - در آنها از بین برد.

5 - ایجاد آمادگی در بچه ها و فراهم آوردن شرایط و امکاناتی که آنها بتوانند با آرامش و راحتی به مطالعه و درس بپردازند، می تواند ترس و اضطراب ناشی از امتحان را کاهش دهد.

روش های صحیح مطالعه قبل از امتحان

گام اول تنظیم برنامه درسی مناسب برای گذراندن موفقیت آمیز امتحان هاست. برنامه ریزی درست به دانش آموز کمک می کند تا وقتش را با دقت بین درس های مختلف تقسیم کند و از انرژی ذهنی خود بهترین استفاده را ببرد. برای مثال، می تواند برنامه ریزی خود را براساس وقت بیشتر برای درس های مهم تر و یا وقت بیشتر برای درس هایی که در آن ضعیف است، مشخص کند. بدیهی است بیشتر خواندن و تمرین کردن، علاقه و انگیزه دانش آموز را برای یادگیری بیشتر خواهد کرد.

هنگام برنامه ریزی برای مطالعه درس ها باید توجه داشت که از شیوه تک درسی استفاده نشود، زیرا نه تنها دانش آموز را زود خسته و بی حوصله می کند، بلکه سطح یادگیری او را نیز کاهش می دهد. به جای این شیوه بهتر است مطالعه سه، چهار درس را در برنامه روزانه خود بگنجاند. هر چه تنوع در زمان بندی درس ها بیشتر باشد، نتیجه بهتری نیز دریافت خواهد کرد. همچنین دانش آموز باید به تناسب بین درس های انتخابی نیز توجه کند.

تمرین حل کردن ممتد و مطالعه کردن درس هایی که با عدد و فرمول سر و کار دارند یا درس های حفظ کردنی، روش موثری برای یادگیری نیست. ترکیب درس هایی مثل فیزیک، ریاضی، هندسه با درس های حفظ کردنی مثل تاریخ، جغرافی و ادبیات بهترین روش برای مطالعه محسوب می شود.

هنگام مطالعه درس های حفظ کردنی، برای اینکه ذهن دانش آموز از موضوع اصلی دور نشود، بهتر است:

▪ موضوع درس را برای خود خلاصه کند.

▪ ضمن خواندن، پرسش هایی از متن درس درآورد.

▪ محورهای اصلی درس و نکات کلیدی آن را فهرست وار یادداشت کند.

▪ رابطه یی بین قسمت های مختلف درس در ذهن خود برقرار کند.

به طور معمول، بعد از هر یک ساعت مطالعه، ۱۵ دقیقه استراحت و تنفس نیاز است. قدم زدن در حیاط، نوشیدن یک لیوان آب میوه یا خوردن مقداری گردو و بادام تاثیری مثبت بر عملکرد مغز دانش آموز می گذارد. دیدن یک برنامه تلویزیونی مفرح بعد از دو ساعت تمرین ریاضی حل کردن می تواند موجب افزایش تمرکز و توجه دانش آموز بر مفاد درسی اش شود.

روش های کاهش استرس قبل از امتحان

▪ توجه به تغییرات فیزیکی بدن (مثل عرق کردن کف دست، افزایش ضربان قلب، برافروختگی صورت، تنگی نفس) و تغییرات روانی حاصل از اضطراب (مثل کاهش توجه و تمرکز، حواس پرتی و احساس تشویش و نگرانی) می تواند دانش آموز را نسبت به پاسخ های روانی - جسمانی خود هوشیار کند. او می تواند با توجه به حالت های عاطفی - هیجانی خود د رصدد کنترل آنها برآید و آن را به استرس مثبت (انرژی زا) تبدیل کند. برای مثال، توانایی های خود را باور داشته باشد، خود را با دیگری مقایسه نکند، سعی نکند نفر اول باشد (نفر اول، همیشه یک نفر است)، نسبت به خود قضاوت مثبت داشته باشد، مشکلات را درونی نکند و...

▪ خواب کافی می تواند از شدت اضطراب امتحان بکاهد. اغلب دانش آموزان به حداقل ۶ و ۷ ساعت خواب در طول شبانه روز احتیاج دارند و اگر آنها کمتر از این میزان بخوابند، بدنشان مستعد و آماده آسیب های روحی - جسمی خواهد شد. هر گونه بی نظمی در برنامه خواب یا کم خوابی موجب کاهش کارایی مغز و افزایش استرس می شود. 

▪ تغذیه مناسب نیز تاثیری مستقیم بر عملکرد تحصیلی دانش آموز می گذارد. تحقیقات و پژوهش های مختلف نشان می دهند رژیم های غذایی ناسالم و ناکافی تاثیری منفی بر قابلیت فراگیری دانش آموزان، تمرکز حواس و هوشیاری آنان می گذارد. همان طور که می دانید برخی از غذاها آرامش بخش تر از سایر غذاها هستند.

شیر گرم، موز، حبوبات پخته، نان، کاهو، سبزی ها، ویتامین ها و املاح مختلف از جمله موادی هستند که مصرف آنها در شرایط استرس آور بالا می رود و نیاز بدن به آنها بیشتر می شود. دانه های مغزدار (بادام، نخودچی، کشمش، فندق، پسته، گردو) سرشار از منیزیم است و کمبود آن منجر به ناتوانی یادگیری می شود. از میان میوه ها هم سیب، آناناس و خرما به علت داشتن انواع ویتامین ها و مواد قندی تاثیری مثبت بر فعالیت های مغزی می گذارند. موادی که باید از مصرف افراطی آنها در روزهای امتحان پرهیز کرد، عبارتند از قهوه، شکر، شیرینی، گوشت های پرچرب (مثل سوسیس، کالباس) و نوشابه های کافئین دار.

▪ ورزش موجب کاهش تنش های عصبی و استرس می شود. ورزش منظم و سبک موجب افزایش گردش خون در بدن (به ویژه در مغز) و کاهش هورمون های استرس زا می شود. پیاده روی، دویدن، دوچرخه سواری، شنا و هر ورزش دیگری که موجب فعالیت بدنی و تحرک جسمانی دانش آموز شود می تواند همین تاثیر را داشته باشد.

روش های رفع استرس در روز امتحان

▪ سعی کنید زودتر از ساعت تعیین شده امتحان، در محل باشید.

▪ وسایل مورد نیازتان را به همراه داشته باشید.

▪ در صورت نیاز یک بطری کوچک آب به همراه داشته باشید.

▪ یادداشت های خود را که شامل نکات مهم درس، فرمول ها، تاریخ ها، نام های خاص و... است با خود همراه داشته باشید تا بتوانید پیش از امتحان مروری بر آنها بکنید.

▪ ساعت مچی خود را همراه ببرید تا متوجه مرور زمان بشوید.

▪ زمانی که آموزگار درباره نحوه چگونگی امتحان صحبت می کند، خوب گوش کنید. وقتی ورقه سوال ها را گرفتید، ابتدا نفس عمیقی بکشید و آن گاه تمام سوالات را بخوانید و سپس با در نظر گرفتن زمان امتحان، شروع به نوشتن پاسخ ها - از آسان به سخت - کنید. این کار به شما کمک می کند تا برآوردی از زمان و بخش های مختلف سوالات امتحانی داشته باشید. اگر نکته یی را نمی فهمید، نگران نشوید، همان ابتدای امتحان - قبل از آنکه شروع به پاسخگویی کنید - از آموزگار خود بپرسید.

▪ اگر آن قدر عصبی و مضطرب هستید که احساس می کنید هیچ چیز را به خاطر نمی آورید، بهتر است یکی دو دقیقه کاملاً آرام بنشینید و به موضوعات آرامش بخش فکر کنید. پس از چند دقیقه که توانستید به حالت عادی برگردید، مطمئناً تمرکز و توجه بهتری برای پاسخگویی به سوالات خواهید داشت.

در مورد پرسش های تشریحی

▪ ابتدا تمام سوالات را به دقت بخوانید.

▪ پاسخگویی به سوالات را از آسان به سخت شروع کنید.

▪ جواب پرسش ها را با توجه به دانسته ها و معلومات تان بدهید نه بر پایه حدسیات.

▪ سعی کنید از حاشیه روی پرهیز کنید و تنها اصل پاسخ را بنویسید.

▪ توجه به زمان داشته باشید و بیش از حد برای یک سوال وقت نگذارید.

▪ سوالاتی را که پاسخی برای آنها ندارید، کنار بگذارید و به بقیه پرسش ها بپردازید. در صورتی که وقت اضافه داشتید، می توانید با تمرکز بر سوال، پاسخ آن را پیدا کنید.

▪ پاسخ هر سوال را در جای خودش بنویسید.

▪ بعد از پایان پاسخگویی به سوالات، در صورت داشتن وقت، حتماً ورقه تان را یک بار مرور کنید.

درمورد سوالات چهار گزینه یی:

▪ ابتدا تمام جواب ها را به دقت بخوانید و سپس جواب درست را علامت بزنید، شاید پاسخ صحیح، گزینه چهارم باشد

▪ دقت داشته باشید، هیچ گاه سعی نکنید ارتباطی بین پاسخ های صحیح پیدا کنید.

▪ تنها زمانی که اطمینان دارید پاسخی که اول داده اید اشتباه است، آن را تغییر دهید.

منبع :shafaf.ir

داشتن کودکی شاد و با استعداد با این 50 کار

داشتن کودکی شاد و با استعداد با این 50 کار

 

 

داشتن کودکی شاد و با استعداد با این 50 کار

 

شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید که خوشحال باشد ولی فراهم کردن امکانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه‌ای است که فقط شما می‌توانید به فرزندتان بدهید. در همین رابطه ما روشهایی را به شما پیشنهاد می‌کنیم که می‌توانند شما را در فراهم کردن این خوشبختی در سایهٔ به ظهور رساندن استعدادهای خدادادی او، به فرزندتان یاری دهند.

 

شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید که خوشحال باشد ولی فراهم کردن امکانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه‌ای است که فقط شما می‌توانید به فرزندتان بدهید.

 

دوران کودکی همواره به عنوان بهترین و شاد‌ترین دوره زندگی انسان شناخته شده است. کودکی دنیائی از معصومیت و پاکی در کنار شادی و سبکبالی را در ذهن تداعی می‌کند.اما مسئله اینجاست که شادی و نشاط آموختنی نیست و شکوفایی استعدادهای او هم نباید بدون در نظر گرفتن علائق او باشد.

 

شاید شما نتوانید به فرزند خود یاد بدهید که خوشحال باشد ولی فراهم کردن امکانات و بستر مناسب برای خوشبختی و شاد زیستن فرزند، هدیه‌ای است که فقط شما می‌توانید به فرزندتان بدهید. در همین رابطه ما روشهایی را به شما پیشنهاد می‌کنیم که می‌توانند شما را در فراهم کردن این خوشبختی در سایهٔ به ظهور رساندن استعدادهای خدادادی او، به فرزندتان یاری دهند.

 

۱. به فرزند خود اجازه دهید علائق خود را کشف کند. به بازی‌ها و فعالیتهایی که او انتخاب می‌کند توجه نشان دهید. این گونه بازی‌ها می‌تواند اطلاعات بسیاری درباره استعدادهای نهفته فرزندتان در اختیار شما قرار دهد.

 

۲. فرزند خود را روی طیف وسیعی از تجارب قرار دهید. این امر باعث فعال شدن استعدادهای نهفته می‌گردد. فکر نکنید چون او علاقه‌ای نشان نمی‌دهد، بنابراین استعدادی هم در آن زمینه ندارد.

 

۳. بگذارید مرتکب اشتباه شود. اگر همه کار‌ها را به طور کامل و بی‌نقص انجام دهد، هرگز برای کشف و گسترش یک استعداد، خطر نخواهد کرد.

 

۴. سؤال بپرسید. با پرسیدن سؤالهای اساسی از قبیل: چرا آسمان آبی است؟ به کودک خود کمک کنید تا با شگفتیهای دنیا مواجه شود. به اتفاق هم پاسخ سؤال را بیابید.

 

۵. پروژه‌های خانوادگی ویژه‌ای را طرح ریزی نمایید. فعالیتهای مشترک می‌تواند استعدادهای جدید را بیدار کند و گسترش دهد.

 

۶. کودک را مجبور به یادگیری نکنید. این امید که برای پیشرفت و رشد دادن استعدادهای کودکان، باید هر روز درسهای خاصی را به آنان آموخت، ممکن است آنان را مضطرب یا دلزده سازد.

 

۷. انتظارات سطح بالایی داشته باشید، اما این انتظارات باید واقع بینانه باشند.

 

۸. در انجام کار‌ها، کودک خود را سهیم کنید. بگذارید او با انجام کار‌ها موفقیت را در ذهن خود مجسم کند. بگذارید ببیند که شما درگیر فعالیتهای معنادار هستید و به او اجازه دهید درگیر این فعالیت‌ها شود.

 

۹. محیطی را فراهم آورید که به لحاظ تحریکات حسی غنی باشد. مواد و اسبابهایی را در خانه قرار دهید که حواس کودک را تحریک می‌کنند، موادی از قبیل: نقاشی با انگشت، آلات موسیقی و عروسک‌های خیمه شب بازی.

 

۱۰. شور و اشتیاق خود را به یادگیری فعال حفظ کنید.

 

۱۱. کودک خود را با برچسب زدن به او محدود نکنید. این برچسب‌ها ممکن است شرایطی را به او تحمیل نماید که با استعدادهای ذاتی‌اش همخوانی ندارند.

 

۱۲. به عنوان خانواده و با یکدیگر به بازی بپردازید.

 

۱۳. برای فعالیتهایی نظیر خواندن، گوش دادن به موسیقی و صحبت کردن برنامه زمانی منظم در نظر بگیرید.

 

۱۴. مواردی را برای کودک در نظر بگیرید که همواره بتواند با رجوع به آن‌ها به دنیای خود دسترسی داشته باشد.

 

۱۵. بگذارید فرزندتان به فعالیتهای گروهی که مورد علاقه‌اش هستند، بپردازد.

 

۱۶. برای پرورش خلاقیت کودک خود داستانهای طنز آمیز برایش بخوانید.

 

۱۷. فعالیتهایی را که فرزندتان انجام می‌دهد مورد انتقاد یا قضاوت قرار ندهید. اگر احساس کند مورد ارزشیابی قرار می‌گیرد، احتمالا «شکوفاسازی استعدادهای خود را پیگیری نخواهد کرد.

 

۱۸. با کودک خود بازی کنید و از این طریق سرزندگی و شوخ طبعی خود را به او نشان دهید.

 

۱۹. خانواده را در موفقیتهای خود سهیم کنید. درباره اتفاقات خوشایندی که طی روز اتفاق افتاده‌اند، صحبت کنید تا عزت نفس او از این طریق افزایش یابد.

 

۲۰. کاری کنید که فرزندتان به کامپیو‌تر خانه، مدرسه یا یک کتابخانه عمومی دسترسی داشته باشد.

 

۲۱. به صحبتهای کودک خود گوش فرا دهید. چیزهایی که او به آن‌ها اهمیت بسیاری می‌دهد، می‌تواند سرنخی از استعدادهای خاصی باشد که از آن‌ها برخوردار است.

 

۲۲. فضای خاصی را در خانه برای پرداختن به فعالیتهای خلاقانه در نظر بگیرید.

 

۲۳. هنگامی که کارهای روزمره‌ای را که به عهده فرزندتان گذاشته‌اید، با موفقیت انجام می‌دهد، حس مسئولیتش را در انجام کارهای خانه مورد قدردانی قرار دهید.

 

۲۴. بصورت خانوادگی از مکانهای جدید دیدن کنید.

 

۲۵. بازی‌های بازپاسخ به فرزند خود بدهید. اسباب بازی‌هایی مانند سر هم کردن قطعات و عروسکهای دستی باعث تشویق بازیهای تخیلی می‌شود.

 

۲۶. بگذارید در روز تا حدی به رویا‌پردازی و کنجکاوی بپردازد.

 

۲۷. داستانهای الهام بخشی را بخوانید که قهرمانانشان در زندگی موفقیت‌هایی را کسب کرده‌اند.

 

۲۸. با دادن جایزه به فرزند خود رشوه ندهید. از مشوقهایی استفاده کنید که به کودک این پیام را منتقل می‌کنند که یادگیری نباید به خاطر گرفتن جایزه باشد.

 

۲۹. اجازه بدهید فرزندتان به گروههای همسالی بپیوندد که همگام با استعدادهای او هستند.

 

۳۰. برای برانگیختن علائق کودک، درباره خبرهایی که می‌شنوید، با او به بحث بپردازید.

 

۳۱. سوگیریهایی جنسیتی را تشویق نکنید. برای کودک خود هم اسباب بازی‌ها و فعالیتهای زنانه و هم مردانه تدارک ببینید.

 

۳۲. از مقایسه کودک خود با دیگران اجتناب ورزید. به او کمک کنید تا عملکرد فعلی خود را با عمکرد گذشته‌اش مقایسه کند.

 

۳۳. سعی کنید پدر یا مادری اقتدارگرا باشید.

 

۳۴. برای برانگیختن علائق و استعدادهای فرزندتان از موقعیتهای گروهی یا جمعی (خارج از منزل) بهره ببرید. با هم به کتابخانه، موزه، کنسرت، یا مسابقه بروید.

 

۳۵. پاداشهایی به فرزندتان بدهید که نقاط قوتش را تقویت می‌کند.

 

۳۶. کودکتان را به صحبت درباره آینده‌اش تشویق کنید. از دیدگاههای او حمایت کنید بدون آنکه به سمت حیطه یا رشته‌ای خاص هدایتش نمایید.

 

۳۷. کودک خود را با افراد جالب و موفق آشنا کنید.

 

۳۸. خانه خود را به عنوان فضایی برای یادگیری تلقی کنید. فضای آشپزخانه و آشپزی برای آموزش ریاضیات و علوم بسیار مناسب است.

 

۳۹. در احساسات با یکدیگر سهیم شوید. سرکوبی حوادث می‌تواند به سرکوبی استعدادهای کودک بیانجامد.

 

۴۰. کودک خود را تشویق به خواندن کنید.

 

۴۱. ابداعات و ساخته‌های کودک خود را به شوخی نگیرید.

 

۴۲. با کودک خود فعالیتهایی را انجام دهید که در ارتباط با علائق و استعداد‌هایش است.

 

۴۳. به کودک خود بیاموزید که به قوه شهود خویش اعتماد کند و به ظرفیت‌هایش اعتماد داشته باشد.

 

۴۴. به کودک خود حق انتخاب بدهید. این عمل، قدرت اراده او را مستحکم و حس نوآوری را در وی بیدار می‌کند.

 

۴۵. به کودک خود یاد بدهید که برای شکوفا ساختن استعداد خویش چگونه از کتاب‌ها استفاده کند. به عنوان مثال، برای یادگیری» درست کردن چیزی «از کتابهای» چگونه... «استفاده کند.

 

۴۶. در گوشه‌ای از خانه فضایی را برای به نمایش گزاردن ساخته‌ها و جایزه‌های کودک اختصاص دهید.

 

۴۷. کودک خود را تشویق کنید تا در حیطه‌هایی که با مشکل مواجه است، دست و پنجه نرم کند و کلنجار برود. به او کمک کنید تا با هر محدودیتی رو در رو شود.

 

۴۸. رابط بین دنیای واقعی و استعدادهای خاص کودک خود باشید. به او کمک کنید راهی برای نشان دادن استعداد‌هایش بیابد.

 

۴۹. کودک را با مطالبی آشنا کنید که درباره افتخارات و استعدادهای کودکان است. کتابهایی مانند» مهندس کوچکی که می‌توانست... «می‌تواند نگرش» می‌توانم انجام دهم «را تشویق کند.

 

۵۰. کودک خود را‌‌ همان طور که هست بپذیرید.

روانشناسی دست خط

روانشناسی دست خط

کسانى دست خط مرتب و خوانایى داشته باشند
مى توان این طور برداشت کرد که آن ها خودشان را بسیار کنترل مى کنند و دوست ندارند به راحتى شخصیت خود را لو بدهند. حتى گاهى اوقات برایشان مشکل است که احساساتشان را بروز دهند و آن را سرکوب مى کنند.

کسى که خیلى پررنگ مى نویسد و قلم را زیاد فشار مى دهد
 
احتمالاً علاقه زیادى به مخالفت کردن با دیگران دارد؛ چرا که احساس قدرت واعتماد به نفس زیادى مى کند و دوست دارد روى دیگران اعمال نفوذ کند و به همین خاطر شخصیت افراد را درست درک نمى کند.


 
کسانى که خیلى کمرنگ مى نویسند
احتمال این که فردى حساس و دلسوز باشند بسیار زیاداست و موقعیت دیگران را حتى بیشتر از خودشان درک مى کنند و این امکان نیز وجود دارد که قادر به اثبات حرف خودشان نباشند و خیلى راحت ضربه مى خورند و وقتى دیگران از آن ها انتقاد مى کنند خیلى سریع از موضع خودشان عقب نشینى مى کنند

.
 
کسانی که خیلى کند و آهسته مى نویسند
به سرعت قادر به نشان دادن عکس العمل نیست؛ این افراد احتمالاً به زمان بیشترى براى ابراز عقیده خود نیاز دارند. افرادى که آهسته مى نویسند از نظر خلق و خو اغلب اشخاصى ملاحظه کار و محتاط هستند و در نتیجه به زمان بیشترى براى فکر کردن و فهمیدن نیاز دارند و در ابراز احساساتشان هم کند هستند و اغلب دوست دارند هیچ تصمیمى نگیرند تا این که یک تصمیم غلط بگیرند.

کسانی که دست خط تند و شتابزده اى دارند
 
احتمالاً افرادى کم حوصله هستند و از اتلاف وقت خسته مى شوند و از نظر خلق و خو بسیار لحظه اى هستند. سریع درک مى کنند و در نشان دادن رفتار و احساساتشان چندان پایدار نیستند و اغلب به دلیل شتابزدگى در تصمیم گیرى دچار لغزش و خطا شده و از این که در آرامش به حرف هاى دوستانشان گوش کنند خسته مى شوند.

کسانی که دست خط ساده اى دارند و خیلى ابتدایى مى نویسند
 
در روابط با دیگران ترجیحاً واقع گرا و با تدبیر هستید و نمى توانید قبول کنید که گاهى باید با دیگران کنار بیایید و به آن ها توجه کنید و همچنین اطرافیان به ندرت از آن چه درون شما مى گذرد آگاهى پیدا مى کنند.

کسانی که دست خطى زیبا و پررنگ و لعابى دارند
 
این امکان وجود دارد که گاهى به شدت رسمى برخورد کرده و خیلى مفصل و با علاقه درباره مسایل دلخواهتان حرف بزنند و این احتمال نیز وجود دارد که درخواسته ها و تمایلاتتان پرتوقع و رویایى باشند.


اگر شما خود را داراى دست خط ریزى مى بینید و بسیار کوچک مى نویسید
 
احتمالاً شما توانایى هاى خود را دست کم مى گیرید و خودتان را از آن چه واقعاً هستید کمتر ارزیابى مى کنید و ممکن است گاهى تنگ نظر و خرده گیر باشید.

اما اگر درشت مى نویسید
 
این احتمال وجود دارد که خودتان را زیادى بزرگ و مهم جلوه داده و گاهى بسیار با اعتماد به نفس و از موضع قدرت رفتار مى کنید.

اگر کسى دست خط شکسته اى دارد و حروف را زوایه دار و شکسته مى نویسد
فردى بسیار با اراده مى باشد و در کارهایش حد وسط را قبول ندارد و به همین علت اهل سازش و مصالحه نیست و اغلب به همین خاطر که وسط را دوست ندارد از دیگران خسته مى شود و تصمیمى نمى گیرد چون دوست ندارد راه اشتباه را انتخاب کند
.

 

اگر فردى دست خط ملایم و کشیده اى دارد
 
آدمى چند بعدى است و مى تواند مشکلاتش را از زوایاى مختلف بررسى و درک کند. برایش تنوع مهم است و گاهى احساس مى کند استعدادهاى زیادى دارد و نمى تواند هیچ کدامشان را به درستى شکوفا کند. ممکن است فردى زود رنج باشد و به ندرت علیه برداشت ها و انتقادات دیگران از خود دفاع کند.

اگر کلمات را در هم و فشرده مى نویسید
احتمالاً شما فرد راحتى نیستید و در جمع خودتان را کنارى مى کشید و مى خواهید کنترل خود را از دست ندهید. از برقرارى رابطه با دیگران خوشتان نمى آید و گاهى دوست ندارید خود را فردى خوش فکر نشان بدهید. اغلب بعد از دیگران ابراز عقیده مى کنید و عقیده خود را مى گویید واین به این علت است که قدرى محتاط هستید.


 
کسى که کلمات را با فاصله و باز باز مى نویسد
خیلى راحت با دیگران رابطه برقرار کرده و خیلى ساده و بى تکلف و مستقیماً به دیگران نزدیک مى شود. گاهى به راحتى از کوره درمى رود و با این کار ممکن است به حریم شخصى دیگران تجاوز کند و این به این علت است که او ارزشى به خوددارى کردن و کنترل خود نمى دهد، اما انسانى کوشا و باطراوت است که سریع تصمیم گرفته و با کارهاى خود به دیگران خدمت مى کند

کودکان بیش فعال

 کودکان بیش فعال 

مقدمه

بررسی اختلالهای رفتاری، به ویژه اختلالهای دوران کودکی که نتیجه بارز آشفتگی های هیجانی است دارای سابقه ای بیش از یکصد سال در فرهنگ ادبیات روانشناختی است که در جریان آن سعی شده علل، ماهیت و زمینه های بوجود آورنده رفتارهای نابهنجار از سوی برخی از کودکان مورد مطالعه، پژوهش  و درمان قرار گیرد.

کودکانی که متناسب با بهره هوشی، توانایی حسی ـ حرکتی و رشد فیزیکی خود توانایی یادگیری ندارند و قادر به ایجاد و حفظ روابط اجتماعی مناسب نیستند در پاسخگویی به شرایط روزمره زندگی ناتوان هستند و دارای رفتارهای افراطی گوناگونی می باشند گه گستردگی آن از فعالیت های بیش از اندازه یا بیش فعالی و پاسخهای ناگهانی تا رفتارهای افسرده گونه و گوشه گیرانه کشیده شده است.

کودکان انسانهای بسیار حساس و آسیب پذیری هستند که رشد طبیعی و بهنجار آنها در زمینه های جسمانی، شناختی، عاطفی، اجتماعی و اخلاقی تنها در محیط های امن، پرعطوفت و آگاه فراهم می شود و هر عاملی که بر این زمینه ها اثر بگذارد سلامت روانی و رفتاری آنها را با مخاطره روبه رو خواهد کرد و در این میان نقش خانواده و تأثیر و نفوذ آن بیش و پایدارتر از سایر نهادهای اجتماعی است. خانواده نخستین نهادی است که کودک رسماً به عضویت آن در می آید و بر اساس روابط والدین با یکدیگر حضور آنها کیفیت ارتباط آنان با کودک و سایر فرزندان شخصیت، صفات و پایه های اصلی رفتار وی شکل گرفته بدین وسیله نوع وسیله نوع نگرش، رفتارها و ارتباط او نسبت به خود و افراد دیگر تعیین می شود. به عبارت دیگر تأثیر خانواده به اندازه ای است که می توان به صراحت ادعا کرد بخش عطیمی از اختلالهای رفتاری و روانی پیش و بعد از بلوغ ریشه در خانواده و روابط بین اعضای آن دارد لذا بر این اساس به ویژه در دهه های اخیر دیدگاههای بسیاری مطرح و پژوهشهای فراوان انجام گرفته که یکی از معتبرترین آنها متعلق به فیلیپ . سی. کندال استاد دانشگاه تمپل در فیلادلفیا واقع در ایالات متحده است.

کودکان بیش فعال

بیش فعالی واقعی:  (ADHD)

کودکانی که سطح فعالیتشان بیش از حد متعارف است، احتمالاً دارای حالتی به نام اختلال بیش فعالی (با) کمبود توجه ADHD هستند. این حالت نوعی شکل عصبی است که طی آن مغز از پالایش اطلاعات غیر مرتبط و توجه به جوانب مهم، ناتوان است. این کودکان حواس پرست هستند و بدون تعمل و بصورت انفجاری و ناگهانی عمل می کنند. زیرا در ان واحد توجه آنان به موارد مختلفی معطوف می شود. این گونه کودکان هرگز راضی به نظر نمی رسند، خلق و خوی متغیری دارند و دچار مشکلات خواب هستند. در پیگیری و پیروی از دستورالعمل ها، به پایان رساندن کارها و تبعیت از برنامه های روزمره دچار مشکل هستند. کودکان مبتلا به ADHD گاهی در بازی با دیگر کودکان با مشکل روبه رو می شوند و اگرچه علاقه مند هستند که با سایر کودکان دوست باشند، حالت تهاجمی و ناشکیبایی آنان مانع از برقراری روابط اجتماعی مطلوب با دیگران می شود.

 سنجیدن و تشخیص کودکان ADHD

بیش فعالی:

ـ اغلب با دستها و پاهایش بی قرار است و یا در حالت نشسته پیچ و تاب می خورد.

ـ اغلب صندلی را در موقعیتهایی که ماندن بر صندلی مورد انتظار است ترک می کند.

ـ اغلب در بازی کردن یا استفاده از اوقات فراغت مشکل دارند.

 شاخص تشخیصی:

ـ اغلب در توجه دقیق به اطلاعات شکست می خورد یا نسبت به اشتباهات در مدرسه، کار یا دیگر فعالیتها بی دقت است.

ـ اغلب در حفظ توجه نسبت به تکالیف یا فعالیتهای بازی مشکل دارد.

ـ اغلب به نظر نمی رسد به آنچه به او گفته می شود گوش دهد.

 تکانشی بودن:

ـ پیش از آن که سؤال به طور کامل بیان شود جواب را بدون تأمل بیان می کند.

ـ اغلب در منتظر شدن در صف مشکل دارد.

نارسایی توجه ـ اختلال بیش فعالی

پدیده شناسی و طبقه بندی

بیش فعالی شاید رایج ترین یا معروفترین اصطلاح برای یک مشکل روانشناختی دوران کودکی باشد که از لحاظ فنی به عنوان نارسایی توجه و اختلال بیش فعالی (ADHD) شناخته شده است.

دیگر اصطلاحات تخصصی از این زمینه به عنوان واکنش فزون جنبشی، حداقل بدکارکردی مغز و اختلال نارسایی توجه یاد کرده اند. ولی امروزه رسماً نارسایی توجه ـ اختلال بیش فعالی به آن گفته می شود اختلالی از محدودیتها در بازداری رفتاری که سه شکل اساسی دارد. سطوح رشدی نامناسب بی توجهی، تکانشی بدن و بیش فعالی با شروع، پیش از سن 7 سالگی (Barkley 1997) . به وسیله پژوهش ADHD در افراد 9 تا 17 سال در پورتوریکو شناسایی و به این ترتیب نشان داده شد که این وضعیت می تواند در همه ی فرهنگها وجود داشته باشد.

از نظر متخصصان، معلمان و والدین، اختلالهای اندکی در دوران کودکی به گستردگی ADHD بوده است. به عنوان مثال در دهه گذشته (دهه 90) ADHD یکی از گسترده ترین موارد توصیف شده، مطالعه شده، بحث شده و درمان شده در بین اختلالهای کودکی بوده است.DSM-IV برای انواع مختلف ADHD شاخصی را فراهم کرده است: شامل نوعی بی توجهی غالب نوعی بیش فعالی غالب و

نوعی ترکیب، از این رو از لحاظ توصیفی این شرایط متفاوت هستند ولی احتمال دارد که این اختلالهای جداگانه بنا به ضرورت با هم پژوهش شوند.

شکی وجود ندارد شما زمانی تجربه کرده باشید که علایق یا توجه شما از یک فعالیت به فعالیت دیگر تغییر کرده است با نوع گفت و گوی شما و یا موضوعی که بدان فکر می کنید از یک اندیشه به اندیشه ای دیگر تغییر یافته باشد اما آیا این نشانه اختلال است؟ چه چیزی مشکل توجه یا بیش فعالی را بوجود می آورد؟ آیا 3 تا 5% کودکانی که با این اختلال شناسایی شده اند درمان خواهند شد؟! این مباحث و دیگر سؤالات، بیش فعالی را به عنوان موضوعی علمی و مهم برای مباحثه بدل کرده است.

 سنجیدن و تشخیص ADHD :

یکی از پیشرفتهای ناشی از سالها دقت این است که پژوهشگران و پزشکان به این آگاهی نایل آمده اند که مسأله از لحاظ سادگی به سطوح مفرط فعالیت حرکتی (بیش فعالی) مربوط نمی شود بلکه اشکالات در سه شکل اساسی و بی توجهی، تکانش بودن و بیش فعالی نیاز به این دارد که در موقعیت های چندگانه در مدرسه، خانه و در زمینه های اجتماعی مورد ملاحظه قرار گیرد، پیش از آن که فردی بتواند ادعای وجود ADHD را بنماید.

بی توجهی Inattention :

بی توجهی در رفتارهایی از قبیل دیدن بدون شنیدن (درک کردن) و نقص در تکمیل تکالیف، مشاهده شده است و به شکل بسیار ویژه در دامنه کوتاه توجه همراه با تغییرات سریع از یک فعالیت به دیگری قبل از تکمیل فعالیت نخست ملاحظه می شود. (1992 Alessandri )  کودک از یک اسباب بازی به اسباب بازی دیگری می پردازد بدون اینکه به بازی با اسباب بازی های دیگر توجه کند. در کلاس درس به سادگی حواسش پرت شده و در توجه به راهنمایی ها شکست می خورد. آیا این مشکل مربوط به ناتوانی در توجه می شود یا اشکال در حفظ توجه است؟ مشکلات مربوط به توجه شناخته شده هستند ولی ماهیت دقیق دشواریهای توجهی در کودکان  ADHD دیده شده و هنوز یک موضوع قابل بحث بوده و نیاز به پژوهش بیشتر دارد.

بیش فعالی:

بیش فعالی اغلب به وسیله والدین و معلمان گزارش شده که نمی توانند از این کودکان مراقبت کنند (با آنها بسر می برند). این کودکان به عنوان افرادی بی قرار، ناآرام و ناتوان در نشستن توصیف شده اند. پژوهشگران با استفاده از مشاهدات مستقیم و ضبط کردن مکانیکی فعالیت مفرط در میان کودکانی که بیش فعال شناخته شده اند را اثبات کرده اند. این کودکان همیشه در حال رفتن هستند و نمی توانند به آرامی بازی کنند و در زمینه تغییر دادن خود از فعالیت های آزاد به ساخت یافته ناتوان می باشد.

روابط با همسالان به شکل رو به افزایشی مشکل محوری کودکان ADHD است. آنان با قانون شکنی و پرخاشگری اغلب باعث می شوند همسالان دیدگاهی منفی نسبت به ایشان داشته باشند.

به علاوه عدم پذیرش اجتماعی که توسط کودکان ADHD تجربه شده در رشد آنها پس از دوره کوتاهی از تعامل با دیگران آشکار می شود.

Hinshaw  ,  Erhart   از دانش آموزان نوجوان پرسیدند که چه عواملی در روحیت همسالان کودکان ADHD دخالت دارد؟ آنها گزارش دادند که جذابیت جسمانی، مهارت ورزشی، هوش، پیشرفت درسی موارد مهمی نبودند. پرخاشگری و عدم شایستگی دو رفتار اجتماعی خاصی بود که گروه همسال نسبت به این کودکان ابراز می داشتند. در مسیر دیگری از پژوهش روابط خانوادگی این کودکان قابل توجه است. کودکان ADHD تسلیم کمی نشان داده و نسبت به کودکان سالم مخالفت بیشتری با والدینشان می کنند. تعامل بین کودکان ADHD و والدینشان به وسیله میزان بالاتری از حد طبیعی در زمینه فرمان دادن، سرزنش کردن و تنبیه مشخص شده است.

بر اساس یک منبع، بالغ بر 44% از کودکان ADHD حداقل یک اختلال دیگر هم دارند. (Boyle 1989)  مثلاً پژوهشگران تخمین زده اند 20 تا 25% از این کودکان به ناتوانی یادگیری مبتلا هستـــند (1990 Bakley)  همچنین بر اســـــاس پژوهشــها در ایالات متحده انگلیس (1995 Kolrin , Obrien – Xcarlle) نشان داده شده کودکان ADHD مشکلاتی در زمینه پرخاشگری دارند از قبیل اختلال سلوک

کودکان مبتلا به ADHD چه کسانی هستند؟

اگرچه تفاوتهای جنسیتی عموماً برشمرده شده ولی ADHD هم در دختران و هم در پسرها مورد شناسایی قرار گرفته است. نسبت مذکر ـ مؤنث بین 1-4 و 1-8 تفاوتهای جنسی همچنین در ابزار ADHD نیز گزارش شده است. در میان کودکانی که به کلینیک مراجعه کرده اند دختران با ADHD ، رفتار خفیف تری در زمینه مشکلات سلوک (فاقد پرخاشگری)، داشته اند ولی گوشه گیری اجتماعی، اضطراب و افسردگی آنها بیشتر از پسرهای ADHD بوده است.

هیچ فرهنگی ADHD را پرورش نمی دهد.  ADHD  در  همه ی گروههای نژادی و در میان همه فرهنگها با مقداری تفاوتهای بین فرهنگی شناسایی شده است. برای نمونه شیوع ADHD در انگلستان کمتر (Tayor 1994)  و میزان بیش فعالی در چین زیاد است (1989  Leung and Luck) و چون در تشخیص، تناقصهایی وجود دارد تفسیر این موارد باید با احتیاط صورت گیرد (1992  mann)

از آنجایی که ADHD مربوط به کودکان در شهر و روستا و نیز در میان خانواده های غنی و فقیر دیده می شود، وضعیتهای اجتماعی ـ اقتصادی متفاوتی در این زمینه گزارش شده است. فراوانی کودکان مبتلا به ADHD در طبقات اجتماعی پایین تر تا حدی بیشتر است در این زمینه چندین توضیح اجتماعی وجود دارد مادران در طبقه اجتماعی ـ اقتصادی پایین تر احتمالاً از تغذیه و مراقبت ضعیف تری در طی دوران بارداری برخوردارند همچنین شیوع بیماری ممکن است رشد مغز کودکی که هنوز به دنیا نیامده است را تحت تأثیر قرار دهد. به علاوه دشواری ناشی از سطح پایین اجتماعی ـ اقتصادی خانواده ها ممکن است به میزان بالایی موجب ناپایداری، طلاق و اختلالهای روان شناختی والدین شود. (Biedeman   1995)  و بالاخره اینکه شیوع ADHD در میان کودکان طبقه اجتماعی ـ اقتصادی پایین ممکن است ناشی از تمایل قلبی برخی از معلمان و دیگران در انتظار ADHD در میان آنها باشد.

 منابع:

1. دکتر ای. گاتلیب. سوزان، کلیدهای تربیتی کودکان، ترجمه ی زهرا جعفری، مؤسسه انتشارات صابران، 1383

2. کندال، فیلیپ. سی. اختلالهای دوران کودکی، ترجمه ی حمیدرضا رضازاده و یگانه توکلی، نشریه شهید سعید محبّی، 1382

 

3. Attention deficit  hy  peractivity  disorder (ADHD)

با احساس پوچي چه كنيم؟

راه حل براي درمان احساس پوچي

 

ادامه نوشته

برای آرامش اعصاب چه باید خورد؟

برای آرامش اعصاب چه باید خورد؟

فشار روانی و نوشداروی آرامش-قسمت اول


بیماری روحی، بیماری‌ای نیست که به‌طور ناگهانی بروز کند، بلکه در اثر یک رشته علل پیش می‌آید.

ادامه نوشته

به اضطراب خودتان حمله کنید!

به اضطراب خودتان حمله کنید!
ورزش

توصیه هایی مفید برای غلبه بر اضطراب:

 1. ورزش منظم:

مطالعات علمی، بارها ارتباط بین ورزش و کاهش استرس را اثبات کرده‌اند. فعالیت بدنی باعث آزاد شدن اندورفین در مغز می‌شود و اندورفین‌، احساس نگرانی و اضطراب را کم می‌کند. اما برای شروع، ورزش‌های سنگین مناسب نیستند؛ چون فشار بیش از حدی به بدن وارد می‌کنند که باعث ایجاد احساسی ناخوشایند می‌شود و گاهی باعث می‌شود قید ورزش را بزنید.

2. حذف کافئین:

کافئین در نوشیدنی‌هایی مثل قهوه، چای، نوشابه‌های سیاه و همچنین در شکلات به مقدار زیادی وجود دارد و می‌تواند علایمی شبیه به حمله اضطرابی در بدن ایجاد کند یا باعث تشدید علایم اضطراب ‌شود.

3. کاهش کربوهیدرات:

 کربوهیدرات‌ها (قندها) موجب تشدید اضطراب می‌شوند و تحریک‌پذیری بدن نسبت به محرک‌های خارجی را افزایش می‌دهند. در نتیجه، حملات اضطرابی بیشتر به‌وجود می‌آید. پس قند و شکر کمتری مصرف کنید تا آرامش‌تان حفظ شود.

4. مصرف ویتامین‌ها:

 ویتامین C نقش مهمی در کاهش استرس‌ دارد. ویتامین B هم باعث بهبود عملکرد سیستم عصبی می‌شود.

5. مصرف امگا3:

محققان می‌گویند مصرف روغن ماهی و انجام فعالیت بدنی منظم در کنار هم به اندازه استفاده از داروهای ضدافسردگی در درمان این بیماری موثرند. از آنجا که اضطراب و افسردگی معمولا زمینه‌های مشترکی دارند، مصرف امگا3 توسط افراد مبتلا به «اضطراب بیش از حد» می‌تواند مفید باشد.

6. فعالیت ذهنی:

 هیچ چیزی بدتر از این نیست که تمام روز بنشینید و در مورد حمله‌های اضطرابی خود فکر کنید و غصه بخورید. به جای این کار باید برنامه روزانه خود را از فعالیت‌های مختلف پر کنید، به خصوص فعالیت‌های عملی که باعث تحرک شما می‌شوند.

همیشه با صدای بلند به خودتان بگویید فردی قوی هستید و از زندگی لذت می‌برید. عادت نکنید در هر جمعی فقط از احساسات بد و منفی‌تان صحبت کنید؛ چون همین‌ها ناخودآگاه در مغز شما جای می‌گیرند و باعث بروز احساسات منفی می‌شوند

7. استفاده از موقعیتهای متضاد (پارادوکس‌ها):

دکتر ویکتور فرانکل در یکی از کتاب‌های روان‌شناسی خود می‌نویسد: «پسربچه‌ای که لکنت زبان داشت در حال دزدی از مغازه‌ای بود که مغازه‌دار او را دید و دستگیرش کرد. پسربچه با خودش فکر کرد چون من لکنت زبان دارم، احتمالا مغازه‌دار دلش برای من می‌سوزد و آزادم می‌کند. پس شروع کرد به خواهش و تمنا اما در کمال ناباوری همه جملات کاملا سلیس و روان ادا می‌شدند و هر چه‌قدر پسربچه سعی می‌کرد، نمی‌توانست با لکنت زبان صحبت کند!» این همان قضیه پارادوکس است. اگر در مواجهه با اضطراب به خودتان بگویید که این بار بدترین حمله اضطرابی به سراغ شما آمده، ماجرایی شبیه همین قصه اتفاق خواهد افتاد، یعنی اگر اضطراب را بپذیرید و وحشتی از آن نداشته باشید، علایم از بین می‌روند؛ یعنی ترس شما باعث تشدید اضطرا‌ب‌تان می‌شود.

8. جادوی کلمات:

 همیشه با صدای بلند به خودتان بگویید فردی قوی هستید و از زندگی لذت می‌برید. عادت نکنید در هر جمعی فقط از احساسات بد و منفی‌تان صحبت کنید؛ چون همین‌ها ناخودآگاه در مغز شما جای می‌گیرند و باعث بروز احساسات منفی می‌شوند.

9. مواجهه با استرس‌:

شروع حمله اضطرابی را در خودتان بشناسید و خودتان را در معرض آن قرار دهید. این کار در ابتدا باعث افزایش ترس و اضطراب می‌شود اما نهایتا اثر بسیار خوبی دارد. کم‌کم عوامل استرس‌زا برای شما عادی می‌شوند و روش برخورد با آنها را یاد می‌گیرید.

10. نگران نباشید:

 اضطراب به هر حال احساسی گذراست. قبول کنید که شما فرد مضطربی هستید و اجازه بدهید بقیه زندگی مسیر خودش را طی کند. به خودتان بگویید: «مهم نیست که الان مضطرب هستم چون این بار هم مثل دفعات قبل می‌گذرد.»

منبع: شگردها؛ از هلث گاید، ریدرزدایجست