محراب

به سـوي او قـدمي برداريـم ...
آتشي كه نمى سوزاند " ابراهيم " را
و دريايى كه غرق نمي كند " موسى " را
كودكي كه مادرش او را به دست موجهاى " نيل " مي سپارد
تا برسد به خانه ي تشنه به خونش
ديگري را برادرانش به چاه مى اندازند
سر از خانه ي عزيز مصر درمي آورد

آيا هنوز هم نياموختي ؟!
كه اگر همه ي عالم قصد ضرر رساندن به تو را داشته باشند
و خدا نخواهد ، " نمي توانند "
پس
به " تدبيرش " اعتماد كن
به " حكمتش " دل بسپار
به او " توكل " كن
و به سمت او " قدمي بردار "
تا ده قدم آمدنش به سوى خود را به تماشا بنشيني ...