محراب

گاهی احساس دلتنگی می کنم

گاهی دلم می گیرد

از خیلی چیزها، خیلی کارها

گاهی از خودم دلگیرم

می خواهم کودک باشم

غم پنهانم را به گریه نشینم

و در آغوش غمخواری پناه برم

سر را به شانه هایش بگذارم

و آسوده و آرام اشک بریزم

دستی مهربانانه بر گونه ام لغزد

و با گرمی انگشت مهربانش

چهره ام را نوازش دهد

ای کاش کودک بودم

ای کاش بزرگ نبودم

بزرگ که باشی باید بغض های نهفته ات را بی صدا دفن کنی